Όταν οι λέξεις δεν αρκούν, η δραματοθεραπεία δίνει φωνή στο σώμα και στη φαντασία
Το σώμα, ο ρυθμός, τα εικαστικά, η αφήγηση, η δημιουργία ιστοριών, οι μύθοι, οι ρόλοι, ο αυτοσχεδιασμός, όλα συνθέτουν έναν ενδιάμεσο, ασφαλή χώρο προσωπικής έκφρασης και επεξεργασίας.
Η δραματοθεραπεία είναι ιδιαίτερα υποστηρικτική για όσους δυσκολεύονται να εκφραστούν λεκτικά: Ενήλικες που βιώνουν άγχος, κατάθλίψη, μετατραυματικό στρες, κρίσεις ταυτότητας, περιόδους μετάβασης ή απλώς μια εσωτερική ανάγκη να ξανασυνδεθούν με τον εαυτό τους πιο δημιουργικά.
Στη διαδικασία αυτή, ο θεραπευτής δεν ερμηνεύει ούτε σκηνοθετεί. Συμπορεύεται με σεβασμό, κρατώντας το πλαίσιο σταθερό, υποστηρικτικό και προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε ατόμου. Η θεραπευτική αλλαγή δεν προκύπτει από την τέχνη, αλλά από τη σχέση που δημιουργείται μέσα σε αυτό το κοινό, δημιουργικό πεδίο.
Η δραματοθεραπεία μας θυμίζει πως, όταν οι λέξεις δεν αρκούν, μπορούμε να υπάρχουμε και να επικοινωνούμε με τρόπους εξίσου ουσιαστικούς και δημιουργικούς.
Όταν οι λέξεις δεν αρκούν, η δραματοθεραπεία ενεργοποιεί τη φαντασία, την κίνηση και τις τέχνες για να εκφράσεις όσα νιώθεις.
