Δραματοθεραπεία: Ο Ενδιάμεσος Χώρος ως Μέσο Έκφρασης & Θεραπείας
Πριν ενταχθεί κανείς σε ομάδα δραματοθεραπείας, προηγείται μια περίοδος ατομικών συνεδριών τουλάχιστον τριών μηνών. Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία θεραπευτικής σχέσης και εμπιστοσύνης μεταξύ θεραπευτή – θεραπευόμενου και την κατάλληλη προετοιμασια του ατόμου για τη συμμετοχή του στην ομάδα.
Κάθε συνεδρία χωρίζεται σε τρία μέρη (αρχή – μέση – τέλος) και διεξάγεται μέσα σε ένα σταθερό και ασφαλές πλαίσιο εμπιστοσύνης, σεβασμού και εχεμύθειας, στοιχεία που αποτελούν τη βάση και την προϋπόθεση της θεραπευτικής σχέσης.
Στο αρχικό μέρος, το άτομο έχει την ευκαιρία να μοιραστεί σκέψεις και συναισθήματα που συνδέονται με το αρχικό του αίτημα για συμμετοχή στην ομάδα καθώς και με τις ανάγκες ή τις δυσκολίες που ενεργοποιούνται εκείνη τη στιγμή.
Στο κύριο μέρος, που ο Winnicott (1971) ονομάζει «ενδιάμεσο» ή «μεταβατικό χώρο», τα μέλη έχουν τη δυνατότητα να εκφραστούν πέρα από τα λόγια. Μέσα από δημιουργικά μέσα όπως η κίνηση, η μουσική, οι ρόλοι, οι εικόνες και οι ιστορίες, κάθε άτομο μπορεί να προσεγγίσει βαθύτερα συναισθήματα και εμπειρίες. Μέσα σε αυτό το δυναμικό και προστατευμένο πλαίσιο, κάθε μέλος μπορεί να επεξεργαστεί τα βιώματά του, να τα προσεγγίσει μέσα από νέες οπτικές και ρόλους και να ανακαλύψει δυνατότητες και προοπτικές που προηγουμένως δεν είχαν αναδυθεί.
Στο τελικό μέρος, δίνεται χρόνος για μοίρασμα,ανατροφοδότηση και αναστοχασμό. Οι συμμετέχοντες μπορούν να συνδέσουν όσα βίωσαν κατά τη διάρκεια της συνεδρίας με την καθημερινότητά και τον εξωτερικό τους κόσμο. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε μέλος μπορεί να παρατηρήσει τις αλλαγές που προκύπτουν κατανοώντας καλύτερα τα συναισθήματα και τις ανάγκες του.
Συνολικά, η δραματοθεραπεία δίνει την ευκαιρία στο άτομο να έρθει σε επαφή με τον παιγνιώδη και δημιουργικό εαυτό του, ενισχύοντας τη φαντασία και την ικανότητα νοηματοδότησης των εμπειριών του. Αποτελεί μια δημιουργική και επιστημονικά θεμελιωμένη μέθοδο ψυχοθεραπείας, η οποία ανοίγει τον δρόμο προς τη δημιουργικότητα, την αλληλεπίδραση και τον πειραματισμό με τον εαυτό και τους άλλους.
Η δραματοθεραπεία είναι μέθοδος ψυχοθεραπείας που αξιοποιεί το θέατρο και τις δημιουργικές τέχνες ως όχημα έκφρασης και θεραπείας.
Όταν οι λέξεις δεν αρκούν, η δραματοθεραπεία δίνει φωνή στο σώμα και στη φαντασία
Το σώμα, ο ρυθμός, τα εικαστικά, η αφήγηση, η δημιουργία ιστοριών, οι μύθοι, οι ρόλοι, ο αυτοσχεδιασμός, όλα συνθέτουν έναν ενδιάμεσο, ασφαλή χώρο προσωπικής έκφρασης και επεξεργασίας.
Η δραματοθεραπεία είναι ιδιαίτερα υποστηρικτική για όσους δυσκολεύονται να εκφραστούν λεκτικά: Ενήλικες που βιώνουν άγχος, κατάθλίψη, μετατραυματικό στρες, κρίσεις ταυτότητας, περιόδους μετάβασης ή απλώς μια εσωτερική ανάγκη να ξανασυνδεθούν με τον εαυτό τους πιο δημιουργικά.
Στη διαδικασία αυτή, ο θεραπευτής δεν ερμηνεύει ούτε σκηνοθετεί. Συμπορεύεται με σεβασμό, κρατώντας το πλαίσιο σταθερό, υποστηρικτικό και προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε ατόμου. Η θεραπευτική αλλαγή δεν προκύπτει από την τέχνη, αλλά από τη σχέση που δημιουργείται μέσα σε αυτό το κοινό, δημιουργικό πεδίο.
Η δραματοθεραπεία μας θυμίζει πως, όταν οι λέξεις δεν αρκούν, μπορούμε να υπάρχουμε και να επικοινωνούμε με τρόπους εξίσου ουσιαστικούς και δημιουργικούς.
Όταν οι λέξεις δεν αρκούν, η δραματοθεραπεία ενεργοποιεί τη φαντασία, την κίνηση και τις τέχνες για να εκφράσεις όσα νιώθεις.